Residenties

• 19.01 > 24.01.2026

Ritueel van woe­de en rouw waar­in vrou­wen kracht herwinnen.

Khadija El Kharraz Alami laat zich voor haar immersie­ve the­a­ter­per­for­man­ce SHRINE inspi­re­ren door het werk van de femi­nis­ti­sche acti­vis­te Silvia Federici, én door Alceste uit Molières Le Misanthrope. Alceste is hier de doch­ter van een moe­der, een vrouw die op gru­we­lij­ke wij­ze ver­moord is door de sys­te­men aan de macht. Alceste strijdt jaren­lang ver­geefs voor een eer­lijk pro­ces, maar haar frus­tra­tie en ver­driet radi­ca­li­se­ren haar. Het onrecht dat in haar lichaam is gaan hui­zen, trans­for­meert naar woe­de in de kracht om cha­os te cre­ë­ren en de eco­no­mie te ont­wrich­ten. Ze wordt een inspi­ra­tie voor vrou­wen over heel de wereld. Die vin­den elkaar in hun hei­lig­dom, hun ​‘shri­ne’, waar ze her­den­ken, bid­den, zin­gen, offe­ren en vieren. 

El Kharraz Alami toont weder­om hoe ze essay­is­tisch werk kan omzet­ten in een han­de­ling, hoe ze vor­men vindt die tast­baar maken wat de rol is van de gemar­gi­na­li­seer­de vrouw in onze maat­schap­pij­en. In SHRINE spe­cu­leert ze, door mid­del van cri­ti­cal fabu­la­ti­on, over een moge­lij­ke toe­komst in het heden. Door Alceste te laten beli­cha­men door een vrouw en in te zoo­men op haar per­spec­tief, vraagt ze wel­ke weg­ge­vaag­de rol­len van vrou­wen in de maat­schap­pij­en we kun­nen rea­ni­me­ren. En wel­ke begra­ven kre­ten er zul­len klinken.