Performing Spaces — Exploring urban struc­tu­res and their inner-narratives

KWP production

Sinds 2016 ont­wik­kelt Sana haar onder­zoeks­pro­ject Performing Spaces – Exploring urban struc­tu­res and their inner-nar­ra­ti­ves. Wat begon als een, nu in Brussel voort­ge­zet­te, ver­ken­ning van poë­tisch ont­wrich­ten­de in-situ per­for­man­ces — die ze aan­van­ke­lijk onder­zocht bin­nen de onder­zoeks­groep voor Relationele Architectuur aan de Umeå Universiteit voor Beeldende Kunsten en Architectuur — is lang­zaam uit­ge­groeid tot een gelaag­de, trans-dis­ci­pli­nai­re prak­tijk. Deze prak­tijk wordt beïn­vloed door archi­tec­tuur, beel­den­de kunst, per­for­man­ce, his­to­risch onder­zoek, the­a­ter, sto­ry­tel­ling en poëzie.

Poëtische Ontwrichting – Publieke Interventies

Deze onaan­ge­kon­dig­de per­for­ma­tie­ve inter­ven­ties in de open­ba­re ruim­te onder­zoe­ken hoe klei­ne, alle­daag­se geba­ren kun­nen wor­den ver­stoord om voor­bij­gan­gers te trans­for­me­ren tot een spon­taan publiek, dat wordt uit­ge­no­digd om hun omge­ving op een poë­ti­sche manier opnieuw te ver­beel­den. De inter­ven­ties wer­den gedo­cu­men­teerd als onderzoeks­materiaal naast Sana’s the­o­re­ti­sche stu­dies en als visu­e­le nar­ra­tie­ven gepre­sen­teerd in video-installaties.


Een selec­tie van publie­ke inter­ven­ties en gedeel­de onderzoekspraktijken:

The boat is sai­ling away (@Metro Green Line, Milaan 2015)

Trams door­krui­sen de stad en ver­voe­ren men­sen van hun instap­punt naar hun bestem­ming. Deze vloei­en­de, soli­tai­re bewe­ging wordt onder­bro­ken wan­neer een bede­laar rond­gaat en aan elke pas­sa­gier een stuk­je papier uit­deelt. Voordat hij uit­stapt, ver­za­melt hij de papier­tjes weer in.

Deze per­for­man­ce maakt gebruik van dezelf­de metho­de. De per­for­mer schrijft een droom van de vori­ge nacht op de papier­tjes. Deze klei­ne poë­ti­sche beken­te­nis stelt vra­gen over de moge­lij­ke uit­wis­se­lin­gen en inter­ac­ties tus­sen de men­sen die samen deze tij­de­lij­ke, bewe­gen­de ruim­te bewonen.


The clo­sing time (@Gare du Midi Zondagsmarkt, Brussel 2016)

In samen­wer­king met Juan Duque

Met als doel de ver­ster­ken­de kracht van deze poë­ti­sche inter­ven­ties te delen en tast­baar te maken, werd een sco­re ont­wik­keld en uit­ge­voerd door deel­ne­mers van de a.pass post­mas­ter voor artis­tiek onderzoek.

Instructie:

Verzamelen op de markt rond slui­tings­tijd op zon­dag. Blijf op dezelf­de plek staan zolang de dyna­miek van de omge­ving het toelaat.Vind je eigen posi­tie in de ruim­te, je eigen perspectief.Stel van­uit je eigen prak­tijk vra­gen die rele­vant zijn voor deze plek.Gebruik impul­sen uit je omge­ving als data voor een nieu­we, sub­jec­tie­ve kaart van de locatie.The playground (@Touhid Metrostation, Teheran, Iran 2016)

Het is een beken­de en prak­ti­sche regel om aan één kant van de rol­trap stil te blij­ven staan en de ande­re kant vrij te hou­den voor men­sen die haast heb­ben. Dit cre­ëert een rij, waar­bij ieder­een recht voor­uit kijkt en gezich­ten onzicht­baar wor­den. Sommige rol­trap­pen komen in paren: de ene gaat omhoog, de ande­re naar beneden.

Wat gebeurt er als een per­for­mer zich op de rol­trap plaatst en zich lang­zaam draait om oog­con­tact te behou­den met iemand die de ande­re kant op beweegt? Kunnen blik­ken elkaar voor een secon­de of lan­ger ont­moe­ten? Hoe zou de ander reageren?

Rhyme the tem­po­ra­ry wall (@Port de Neuve, Brussel 2017)

In samen­wer­king met Esther Rodriguez.

Tijdens deze bege­lei­de wan­de­ling werd een col­lec­tie­ve poging onder­no­men om de fel­blau­we en gele, gegolf­de afras­te­ring rond­om een bouw­plaats in kaart te bren­gen. De werk­zaam­he­den duren al zo lang dat het hek een ogen­schijn­lijk per­ma­nent onder­deel van de stad is gewor­den. In de loop der tijd zijn er scheu­ren en bui­gin­gen ont­staan, waar­door nieu­we kijk­pun­ten op de ver­bor­gen ruim­te ach­ter de afras­te­ring tevoor­schijn komen.

Aan het ein­de van de wan­de­ling kwa­men we samen om onze per­soon­lij­ke car­to­gra­fie­ën en ont­dek­te per­spec­tie­ven te delen.


Plaatsen Oproepen – Geënsceneerde Performances

Een ver­schui­ving in Sana’s artis­tie­ke prak­tijk vond plaats na een diep­gaan­de stu­die van de metho­den van Forensic Architecture, een onder­zoeks­col­lec­tief dat nieu­we tech­nie­ken en metho­den ont­wik­kelt om staats- en bedrijfs­ge­weld te onder­zoe­ken. Dit mul­ti­dis­ci­pli­nai­re col­lec­tief — bestaan­de uit archi­tec­ten, soft­wa­re­ont­wik­ke­laars, film­ma­kers, onder­zoeks­jour­na­lis­ten, weten­schap­pers en advo­ca­ten — cre­ëert juri­di­sche nar­ra­tie­ven met een reë­le impact op de wereld.

Geïnspireerd door hun trans­dis­ci­pli­nai­re aan­pak begon Sana te onder­zoe­ken of ver­sla­gen van uit­een­lo­pen­de publie­ke geba­ren samen­ge­bracht kon­den wor­den in een ver­tel­prak­tijk die de poë­ti­sche erva­rin­gen en sub­tie­le daden van sub­ver­sie, ver­zet en empo­wer­ment uit haar publie­ke inter­ven­ties kon overbrengen.

Deze sto­ry­tel­ling­prak­tijk ver­weeft ruim­te­lij­ke car­to­gra­fie, poë­ti­sche anek­do­tes, con­cre­te beschrij­vin­gen van geba­ren, per­soon­lij­ke her­in­ne­rin­gen en fic­tie­ve ele­men­ten met rigou­reus onder­zoek naar de geschie­de­nis van spe­ci­fie­ke open­ba­re ruimtes.

Met steun van resi­den­ties bij KWP ont­wik­kel­de Sana ver­schil­len­de per­for­man­ces ver­der, die ze de afge­lo­pen jaren had onder­zocht in gale­rie- en stu­dio-omge­vin­gen. Deze wer­ken wor­den nu opge­voerd in een the­a­tra­le set­ting — maar zon­der acte­ren. Haar ver­ha­len leg­gen lang­zaam de geleef­de erva­ring van een plek over de ver­beel­ding van het publiek, waar­door ze een gevoel van nabij­heid en ver­trouwd­heid oproe­pen met voor­bij­gan­gers en open­ba­re ruim­tes, soms ver weg in tijd of afstand.