Dounia Mahammed (zij/​die) stu­deer­de in 2015 af aan de oplei­ding dra­ma aan het KASK en omschrijft zich als een queer zoe­kend schrij­vend makend spe­ler. met een bij­zon­de­re lief­de voor plan­ten, klei, kleur, kau­wen, hout, water, maï­ze­na (bind­mid­del!), vra­gen, bewe­gen en bewo­gen wor­den. Dounia’s werk speelt vaak met taal en klank, op zoek naar manie­ren van (mis-)communiceren. Het pro­beert iets te ver­tel­len over mens-zijn, zoe­kend naar ver­bin­ding, schip­pe­rend tus­sen ver­won­de­ring en ver­twij­fe­ling. Liefdevol acti­vis­me en de opstart als free­lan­ce ver­trou­wens­per­soon nemen naast het artis­tie­ke werk een belang­rij­ke plek in.

In 2015 cre­ëer­de Dounia de afstu­deer­voor­stel­ling Salut Copain waar­in wan­ke­lend gere­flec­teerd wordt over de onge­woon­heid van het gewo­ne en de gewoon­heid van het onge­wo­ne. In w a t e r w a s w a s s e r (2017 — met Alan Van Rompuy) gaan gril­li­ge asso­ci­a­ties rond vloei­baar­heid en con­nec­tie in dia­loog met live muziek van Alan, water en mai­ze­na. PANIC & OTHER ATTACKS (2020 — met Roos Nieboer) zoekt naar recep­ten die ons kun­nen red­den in bedrei­gen­de situ­a­ties bij­voor­beeld met bedrei­gen­de bedreig­de dier­soor­ten op een bedreig­de pla­neet en GNAB◊RRETN¡ (2021 — opnieuw met Alan Van Rompuy) een expe­ri­ment in (mis-)communicatie, een bizar con­cert over vin­den en ver­lie­zen dat je je her­in­nert, maar dat nooit plaats­vond. Daarnaast was Dounia o.a. te zien in Het betreft lief­de van Tine van Aerschot, Giants van Laurens Aneca, Lucas van der Vegt, Jesse Vandamme, Operette van Tibaldus; schreef tekst voor Ophelia van Inne Goris, ver­zorg­de stem­werk en coa­ching voor Bambiraptor van Jonas Baeke en Mats Vandroogenbroeck en trad op als schrijfcoach/​regie-assis­tent voor Divide & Rule (uit­ge­steld) van Khalid El Koujili.

Dounia schrijft af en toe voor tijd­schrif­ten als rekto:verso, Terras en Deus Ex Machina, is schrijf­coach voor een Europees pro­ject van ETC: Young Europe, rond ​‘non-domi­nant voi­ces’ in reper­toi­re, en nam recent deel aan een panel­ge­sprek over micro­agres­sies bij UGent.

Het vol­gen­de artis­tie­ke tra­ject wordt MALONCONICO, met Mira Bryssinck, Zindzi Tillot, Milan Vandierendonck, Sara Lâm, Larissa Kim en Fred Libert. Samen zoe­ken ze een col­lec­tie­ve, zorg­za­me weg naar een magisch-rea­lis­tisch relaxed per­for­man­ce rond wat spe­ci­fie­ke per­spec­tie­ven of levens­er­va­rin­gen met onze bele­ving van melan­cho­lie doen.e relaxed per­for­man­ce rond wat spe­ci­fie­ke per­spec­tie­ven of levens­er­va­rin­gen met onze bele­ving van melan­cho­lie doen.

© Heleen Rodiers