STAPLES
Residenties
- 22.06 > 26.06.2026
Samen met Eimi Leggett en Géraldine Haas keert Nathaniel terug naar hun praktijk van het schrijven van hedendaagse danschoreografie.
STAPLES is een kader van vijf dansen, geschreven naast nummers waarmee Nathaniel opgroeide in Corpus Christi, Texas. Deze mainstream, country- en ‘trashy’ nummers roepen een affectieve context op waaraan Nathaniel wanhopig wilde ontsnappen; ze dragen vormen van toebehoren aan via nationalisme, patriottisme en consumentisme. Tegelijkertijd vertolken deze nummers het gevoel van thuis. Deze tegenstrijdigheid biedt Nathaniel een ingang om nóg een gebaar te maken dat kritiek levert op Americana, witheid, identiteit en de leegte die inherent is aan het Amerikaans neoliberale simulacrum.
Om deze context aan te pakken, put Nathaniel uit hun onderzoek Infrastructure of Ghosts, dat hen in 2021 bestudeerde bij a.pass. Dit is een op beweging gebaseerd somatisch onderzoek, gericht op een speculatieve, zintuiglijke relatie met het onzichtbaar gemaakte.
Nathaniel put daarnaast uit de formele opvattingen over dans zoals beschreven door Paz Rojo in haar boek ‘To dance in the Age of No Future’. In 2023 leidde Nathaniel een onderzoeksgroep, The terms of dance, om samen te komen rond het boek van Paz en de volgende vraag te behandelen: hoe ontstaat dans op haar eigen voorwaarden in een performatieve context? Een dans van mineure gebaren en zwakke taal. Een “ruw semiotisch materiaal” (Paz), of een voelend ding — wat wellicht door Lepecki is gezegd, maar misschien ook door Moten. Nathaniel stelt zich een dans en de vormen waarin deze beweegt voor als een diep doorvoeld, onpersoonlijk oppervlak; misschien een andere manier om het te zeggen: een volksdans(?).
Door deze drie elementen samen te brengen — Americana-kritiek, hauntologische speculatieve somatiek en formele dansen — duikt Nathaniel gedurende één week bij Kunstenwerkplaats opnieuw in het schrijven van hedendaagse danschoreografie.