Mustaf Ahmeti (geb. 1995, die/​hen) is een in Antwerpen geves­tig­de per­for­man­ce­kun­ste­naar, gebo­ren in Pristina, Kosovo. In 2020 stu­deer­de die af als dra­ma-artiest in het mas­ter­pro­gram­ma aan KASK in Gent. Naast acte­ren omvat Mustafs prak­tijk ook fysiek en abstract beel­dend werk en per­for­man­ce­kunst. Door het lichaam te bena­de­ren als onder­zoeks­veld, tracht die via ritu­e­len de rela­tie te ver­ken­nen tus­sen het men­se­lij­ke en dat wat als ver­vreem­dend wordt erva­ren, tus­sen mens en natuur, natuur en cul­tuur, angst en con­tro­le. In hun werk wil die afstand nemen van beper­ken­de ide­o­lo­gie­ën, waar­den, nor­men en waar­he­den, om ons­zelf, en daar­mee ook onze eigen ver­vreem­ding, te (her)ontdekken.

Hun prak­tijk is diep gewor­teld in per­soon­lij­ke erva­rin­gen als non-binai­re per­soon die leeft in ver­deeld­heid. Die maakt gebruik van diver­se media, waar­on­der per­for­man­ce- en beeldende/​installatiekunst, om com­plexe en vaak tegen­strij­di­ge per­spec­tie­ven over te brengen.

Mustaf onder­zoekt thema’s als iden­ti­teit en lichaamspo­li­tiek, ont­heem­ding en de erva­ring van queer licha­men in repres­sie­ve samen­le­vin­gen. Hun onder­zoek put uit een breed sca­la aan bron­nen, waar­on­der mytho­lo­gie, the­o­lo­gi­sche beeld­taal en ico­no­gra­fie, mys­tie­ke prak­tij­ken, eso­te­rie, soe­fis­me, clas­si­cis­me, de mid­del­eeu­wen, posthumanisme/​transhumanisme, cyber­punk en queer­the­o­rie. Deze kaders wor­den actief met elkaar ver­we­ven om onder­druk­te vor­men van repre­sen­ta­tie, lichaamspo­li­tiek en spe­cu­la­tie­ve toe­kom­sten opnieuw te ver­beel­den, met als doel domi­nan­te orde­nin­gen te ver­sto­ren en ruim­te te cre­ë­ren voor vor­men van bestaan die zich ont­trek­ken aan binai­re of nor­ma­tie­ve definities.