CAROLINA MENDONÇA behaal­de een mas­ter­di­plo­ma in Choreografie en Performance aan de Universiteit van Giessen in Duitsland en stu­deer­de af in Podiumkunsten aan de ECA-USP in Brazilië. Haar recen­te pro­jec­ten omvat­ten Zones of Resplendence (2023), dat speelt met femi­nis­ti­sche per­spec­tie­ven op geweld. In 2021 cre­ëer­de ze Sirens, een poging om het sire­nen­zang als een col­lec­tie­ve prak­tijk te beluis­te­ren. In 2018 rea­li­seer­de ze Pulp-History as a Warm Wet Place bij Mousonturm, waar­bij ze intu­ï­tie­ve arche­o­lo­gie gebruik­te om de res­ten van de 18e en 19e eeuw te ver­wer­ken; use­less land, waar ze samen met Catalina Insignares het publiek uit­no­dig­de om te sla­pen ter­wijl ze de hele nacht hard­op voorlazen.

Carolina was tevens cura­tor van NIDO (2022) samen met Suely Rolnik en Victoria Perez Royo; het Performing Arts Festival VERBO (2017) in Galeria Vermelho, Temporada de Dança (2017) en Videobrasil in São Paulo. Ze heeft prak­tisch-the­o­re­tisch onder­zoek ont­wik­keld rond onder­wer­pen zoals tele­pa­thie, levi­ta­tie en diep luis­te­ren, en deze ken­nis gedeeld in work­shops (bij­voor­beeld bij Exerce in Montpellier, Tabakalera in Donostia, NIDO in Rivera, HfmdK in Frankfurt en het Teerā Nationaal Theater in Teheran). Carolina cre­ëert haar werk altijd in nau­we samen­wer­king met ande­re kun­ste­naars zoals Catalina Insignares, Marcelo Evelin, Marcela Santander, Dudu Quintanilha en Carolina Bianchi.